محمد حسین فهمیده، فرزند محمد تقی در سال 1346 در خانوادهای مذهبی در محله پامنار شهر قم چشم به جهان گشود. او دوران کودکی را همراه سایر فرزندان خانواده و درکنار برادرش داوود که وی نیز سه سال بعد از شهادت محمد حسین، شهید شد، با صفا و صمیمیت و در زیر سایه محبت و توجه پدر و مادری مهربان، سپری کرد. فهمیده دوازده ساله بود که حوادث کردستان اتفاق افتاد. خود را به کردستان رساند، ولی به دلیل کمی سن، برادران کمیته او را باز میگردانند و درصدد برمی آیند که در حضور

سهام خیام ، در سال 1347 در شهر هویزه به دنیا آمد. او در خرداد سال 1359 با معدل 20 در کلاس پنجم قبول شد اما به علت هجوم اشغالگران نتوانست به مدرسه برود. او از این بابت ناراحت بود و از بالای خانه اشغالگران را با سنگ میزد. او هر روز این کار را انجام میداد. هرچه پدر و مادر او به او میگفتند مگر تو پسری که به جنگ میروی! گوش نمیداد و به کار خود ادامه می داد. سرانجام در 8 مهر سال 1359 به شهادت رسید.

شهید بهنام محمدی در ۱۲ بهمن ۱۳۵۹و در خرمشهر به دنیا آمد. ریزه میزه بود اما چابک. در همان سن کم یعنی در ۱۳ سالگی به شناسایی میرفت و کار رزمندگان را آسان تر می کرد. او با یک اسلحه ۷ عراقی را اسیر کرده بود. خمپاره امان شهر را بریده بود . بهنام درگوشه ای با حالی خراب و زخمی افتاده بود که بچه ها متوجه او شدند اما دیر شده بود و دیگر کار از کار گذشته بود. او سر انجام در ۲۸ مهر ۱۳۵۹ به شهادت رسید.

امیر جمشیدی، دوم فروردین ماه 1347 در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش نوروز، کارگری میکرد و مادرش فاطمه نام داشت. دانشآموز دوم متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سیام فروردین 1364، در عباسآباد بانه هنگام درگیری با گروههای ضدانقلاب به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است. امیر در 17سالگی به دست منافقین در جبهه غرب به شهادت رسید خودش در روایتی از اعزامش به جبهه نقل کرده بود: «اواسط سال 1363 بود که حال و هوای جنگ به کله ما